Na een korte nacht ga ik met de trein naar Schiphol, om vanaf daar met de groep door te reizen met KLM naar St Petersburg. De vlucht verloopt comfortabel en rustig, het is meteen ook al duidelijk dat een deel van de communicatie van de groep via Twitter verloopt. En zo hoort het ook voor een Web Innovatie reis natuurlijk.
Ik let goed op wat m’n eerste indrukken zijn in Rusland, want een eerste indruk heb je tenslotte maar één keer. Het levert een verwarrend beeld op. Sommige dingen erg chique, andere dingen heel oud. Bijvoorbeeld hele dure auto’s met daarnaast oude Lada’s, of glanzende, gloednieuwe gebouwen meteen naast een gebouw heel duidelijk uit de communistische tijd. Het is relatief slecht weer, grijs en bewolkt, maar geen regen.
St Petersburg is erg rustig. We zien weinig mensen en weinig verkeer. We arriveren met de bus bij ons chique hotel en ik installeer me in m’n hotelkamer. Iedereen heeft een eigen kamer. De kamer is uitstekend, en het uitzicht nog meer. Erg dikke gordijnen, waarvan ik eerst dacht dat het luxe was, maar diezelfde avond ontdek ik al waarom die gordijnen zo dik zijn: het zijn ‘white nights’, oftewel het wordt bijna niet donker. Alhoewel een eigenaardig effect waar we ons constant over blijven verbazen tijdens ons verblijf in St Petersburg, zeker in combinatie met de 2 uur tijdsverschil, slaap ik er gelukkig niet minder om.
We gaan meteen na aankomst door naar het VodkaRoom Museum annex restaurant, waar Peter d’Hamecourt, bekend van televisie, ons zijn beeld van Rusland zal gaan schetsen. Ik heb zijn boek grotendeels gelezen, en zijn verhaal versterkt mijn eerste indruk: een land met tegengestelde gezichten. ‘Niets is wat het lijkt’. Een land al 100 jaren zoekende naar een identiteit, een richting, waarin generaties opgegroeid zijn met communisme en tragiek, en de nieuwe generatie een weg probeert te vinden in de huidige, globale, wereld. Kapitalisme gecombineerd met tradities. Het wordt een interessante week.
Het eten is goed, maar we lopen achter op schema, waardoor we onze wodka achterover slaan (het zal niet de enige zijn de komende week) en het eten in 5 minuten naar binnen werken en in marstempo naar de rondvaartboot haasten.
Het is ondertussen al 11 uur ’s avonds, maar het is nog geheel licht. De boottocht is prachtig, maar wel koud. Maar zo vanuit de boot krijgen we een prima beeld van St Petersburg. Ik word midden in St Petersburg nog gebeld door een meisje van het Financieel Dagblad, of ik een abonnement wil, wat een leuk en enigszins surrealistisch gesprek opleverde, maar voorlopig nog geen abonnement.
Terug in het hotel drinken de die hards nog een biertje met Peter d’Hamecourt, en vervolgens duik ik rond 2 uur ‘s nachts in bed, behoorlijk moe van zo’n lange dag, gecombineerd met weinig slaap en het weekendje Munchen ervoor.
