Terug

Het is precies een week geleden dat ik terug ben gekomen uit Afrika. Een week met veel werken, en veel gesprekken. Met als centrale vraag: ‘hoe was het?’. Zoals vaak bij dit soort dingen ga je gedurende de week je verhaal steeds verder samenvatten, omdat je het verhaal meerdere keren verteld hebt, maar ook de uitdagingen in Nederland aandacht eisen, en tijdsgebrek eist dat je je verhaal gaat inkorten. Door dit effect blijft uiteindelijk de essentie van mijn trip over. 

Wat is nou precies de essentie? Vanochtend heb ik in alle rust m’n eigen weblog nog eens doorgelezen. Het valt me op dat ik zoveel niet gezegd heb. Meer details over de projecten in Zuid-Afrika. De grote verschillen in Zuid-Afrika, die alleen opvallen door details. Het mega grote warenhuis in Kampala, Uganda, erg chique, zelfs voor Europese begrippen, maar blijkbaar betaald door de vrouw van Museveni, de president van Uganda. Hoe goed we konden opschieten met Sander. Hoe de partnerdagen waren verlopen (uitstekend overigens). Hoeveel bewondering ik had voor de grenzeloze energie en positieve spirit van de Be More vrijwilligers, zowel die in Uganda als in Zuid-Afrika. De aggressie waarmee een hoge minister door Uganda vervoerd wordt: met meerdere auto’s in de convooi, op zeer hoge snelheid, volgeladen met militairen met kappen op zodat je hun gezicht niet kan zien, geweer in aanslag, wettelijk geregeld ‘license to kill’.

Voor de essentie maakt dat niet uit. Van leren wordt een mens gelukkig. Ik heb weer veel geleerd met deze trip. Over mezelf. Dat leven met de dag me eigenlijk best goed beviel. Dat je eigenlijk helemaal niet zoveel nodig hebt. Dat gebrek aan luxe bij mij meer de vraag oproept waarom je die luxe nodig hebt, dan dat het vervelend is. Dat het in hoog tempo van alles zien mij zeer goed bevalt. Maar ook over cultuurverschillen, en de arrogantie van het westen. Dat veel westerse mensen, inclusief mezelf, als product van het westers gedachtengoed, toch, ondanks veel waarschuwingen, trainingen etc, met de verwachting komen dat ze ‘het even komen fixen’. Dat we nog zoveel kunnen leren van Afrika.

De essentie van mijn trip. Ik kwam uiteindelijk deze week niet veel verder dan het zwakke ‘het was helemaal goed’. Wil je toch meer weten, vraag het mij gerust, ik vul er zo 2 uur mee. Of nog veel beter: ga er zelf heen, ga vrijwilligerswerk doen, of als dat (nog?) teveel gevraagd is, ga er kijken, en maak het zelf mee. Wie weet kom je mij er wel weer tegen.